Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας

"Κάθε μήνα ένα βιβλίο, κάθε μήνα ένας συγγραφέας στο νηπιαγωγείο"

"Τί σκαρώνει ο Λύκος;"

Η συγγραφέας του Δεκέμβρη Τζένη Κουτσοδημητροπούλου 

Όλα τα ζώα του χωριού είναι ανάστατα! Τί σκαρώνει ο λύκος; γιατί κουβαλάει ένα σακί πατάτες; τί θα κρεμάσει στο σκοινί; γιατί ακονίζει τα μαχαίρια του; Λύκος είναι κακό θέλει να κάνει... Ο Κάστορας ο μανάβης, ο Σκαντζόχοιρος, η Χελώνα, η Πάπια η φουρνάρισσα, η Λαγουδίνα η περιπτερού, ο Ασβός ο τσαγκάρης και όλα τα ζωάκια του χωριού φοβούνται για τις ζωές τους και τις οικογένειές τους, ώσπου ο Σκύλος ο αστυνομικός αναλαμβάνει δράση. 
Στο δωμάτιο του Λύκου τους περιμένει όλους μια έκπληξη!

 Η συγγραφέας συνομίλησε πρώτα με τα παιδιά για τα πολλά, διαφορετικά παραμύθια που έχουν ήρωα τον λύκο.

"Ο λύκος τρώει κατσικάκια, πρόβατα, γουρουνάκια και γενικώς όλα τα ζωάκια. Επιπλέον φυσάει σπίτια για να πέσουν, ενώ έφαγε και τη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας" είπαν τα παιδιά σε διερευνητικές ερωτήσεις. Συμπέρασμα, τα παιδιά δεν έχουν και την καλύτερη εντύπωση για το λύκο. Είναι ένα ζώο κακό μας ανέφεραν...

 Στο εξώφυλλο του βιβλίου ο Λύκος κρατάει κουτάλες και πιρούνια όπως παρατήρησαν...μάλλον θέλει να μαγειρέψει όλα τα παραπάνω ζωάκια! Τα καημένα... 

 Σίγουρα είναι πολύ πεινασμένος... είπαν μέχρι 

να δουν την κούκλα μασκότ να ξεπροβάλει...

 Ο γλυκύτατος και αγαπησιάρης λύκος πήγε μια βόλτα-αγκαλιά  σε όλα τα παιδιά και κάθισε ν' ακούσει την ιστορία του για ακόμη μια φορά...

Η ιστορία στο πρώτο της μέρος έχει πολλά τρομαγμένα ζωάκια κι έναν επίσης φοβισμένο και λυπημένο Λύκο, που η εικονογράφηση της Γεωργίας Στύλου αποδίδει καταπληκτικά. Άντε τώρα ν' αποδείξει πως ...δεν είναι λύκος!

 Όταν όλα τα ζωάκια σχεδόν εισβάλουν στο σπίτι του Λύκου για να τον πιάσουν επ' αυτοφώρω, καταλαβαίνουν ότι ο Λύκος μαγειρεύει "του κόσμου τα καλά" για να τους ετοιμάσει ένα πάρτι, δείχνοντάς τους έτσι έναν άλλο τρόπο να γίνει φίλος τους, απλά και μόνο με την αγάπη του. 

 Στα παιχνίδια που ακολούθησαν, τα παιδιά αναγνώρισαν τα ζωάκια με βιωματικές δραστηριότητες και κάρτες μαντέματος.

 Αυτό τα διασκέδασε πολύ!

 Όλα τα ζωάκια έγιναν μάσκες από τα παιδικά χεράκια. 

Σας παρουσιάζουμε τους φίλους του Λύκου!

 Στο κουκλοθέατρο τα παιδιά παρουσίασαν τη μάσκα-ζωάκι τους και είπαν τι τους άρεσε στο βιβλίο του Λύκου...

"Μου άρεσε το πάρτι", "μου άρεσε που έφτιαξε γλυκά"! "Πήγα κι εγώ στο πάρτι του Λύκου", "είχε και μπαλόνια"..."μου άρεσε που έκανε πάρτι κι έδωσε αγάπη στα ζωάκια"....είπαν τα παιδιά και δημιούργησαν το Χριστουγεννιάτικο Δάσος του Λύκου!

Καλά Χριστούγεννα κύριε Λύκε!

Ευχαριστούμε για την αγάπη, την πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη που είχες κρυμμένη στην καρδιά σου. Συγνώμη αν σε κακολογήσαμε...πριν να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Ευχαριστούμε την κ. Τζένη Κουτσοδημητροπούλου που ήρθε από μακριά για να μας παρουσιάσει το υπέροχο βιβλίο της! Μας μάγεψε!  

Μας έμαθε έπίσης πολύ γλυκά, γιατί δεν πρέπει να βγάζει κάποιος βιαστικά συμπεράσματα για τους άλλους!

Τα παιδιά και οι Νηπιαγωγοί του 7ου Νηπιαγωγείου Παλλήνης

Για την έμπνευση:Zig Zag - René Aubry

17 Νοέμβρη, ημέρα Πολυτεχνείου!

"Το όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.

Το όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.

Τα λόγια της αγάπης κάτω από τα δέντρα είναι η ειρήνη."

Γιάννης Ρίτσος "ειρήνη" -στον Κώστα Βάρναλη

 H σκέψη του παιδιού, της φοιτήτριας, του φοιτητή!

" Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά..."

 "Είχε μια λέξη μοναχά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, έπειτα είπαν πως την έγραψαν παιδιά..."

Η Ντενεκεδούπολη αγάπησε τα σχήματα. Ο κύκλος έγινε ένας ολόλαμπρος ήλιος! Τα τετράγωνα ενώθηκαν με τα τρίγωνα και τα ορθογώνια. Έγιναν σπίτια, μια ολόκληρη πόλη κι εγκαταστάθηκαν εκεί μικρά χαρούμενα ντενεκεδάκια!

 Εκεί, που κάποτε είχε πάει ο Λαδένιος, ένας  μεγαλόσωμος ντενεκές, που ήθελε, λέει, να τα κυβερνήσει με το ζόρι...

Αλλά όπως όλοι ξέρετε, δεν τα κατάφερε! Τα μικρά ντενεκεδάκια ενώθηκαν και τον έδιωξαν γιατί ήθελαν να έχουν αγάπη και ελευθερία. 

Κι έπειτα ένας άλλος κύκλος, πιο δυνατός αυτός, σχημάτισε το σύμβολο της ειρήνης. Γιατί όλοι μαζί, όλοι μαζί, είμαστε πάντα πιο δυνατοί!

Γιατί στην δημοκρατία υπάρχουν λουλούδια, βιβλία, αγάπη, σχολεία, φίλοι, μουσική, παιχνίδι, χαρά, ειρήνη, ελευθερία, γιορτές και τόσα, τόσα άλλα. 

Εμείς τα παιδιά το ξέρουμε. Εσείς, να μην το ξεχνάτε...να το θυμάστε πάντα. 

"Αδέρφια μου,
μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει
όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.
Δώστε τα χέρια, αδέρφια μου,
αυτό 'ναι η ειρήνη."

ΑΘΗΝΑ, Γενάρης 1953

Από τη συλλογή Αγρύπνια (1941-1953)

[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960, Β΄ τόμος, Εκδόσεις «Κέδρος», Αθηνα 1961, σ. 173-175]

Για την έμπνευση "Φίλοι κι αδέρφια" ερμηνεία Νίκος Ξυλούρης, Μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, Στίχοι Ιάκωβος Καμπανέλλης,  από τη θεατρική παράσταση "Το μεγάλο μας τσίρκο" 1973.

Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας 

"Κάθε μήνα ένα βιβλίο, κάθε μήνα ένας συγγραφέας στο νηπιαγωγείο"

"Πετάει, πετάει το αγριολούλουδο;

Η συγγραφέας Βασιλική Κατέρη για το μήνα Νοέμβριο στο Νηπιαγωγείο μας

Ένα μικρό μωβ λουλουδάκι φύτρωσε στον αγρό ανάμεσα σε δύο βράχους, φίλους και συμπαραστάτες στις σκέψεις και τα όνειρά του. Το αγριολούλουδο κάνει σχέδια και ονειρεύεται να μπορέσει κάποτε να πετάξει και παρόλο που η πρώτη του προσπάθεια με μια πεταλούδα είναι απογοητευτική εκείνο δεν το βάζει κάτω.  Το όνειρό του θα πραγματοποιηθεί όταν ένας μεγαλοπρεπής αετός θα του υποσχεθεί να το βοηθήσει. Το αγριολούλουδο ξεκινάει τα "ταξίδια της ζωής του", αλλά με τον καιρό διαπιστώνει ότι κουράζεται και βλέπει ότι ο αετός δεν του δίνει σημασία, νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και αδιαφορεί για τις ανάγκες του. Είναι τόσο δύσκολο για ένα μικρό αγριολούλουδο να πει όχι στον εγωιστή αετό, αλλά τελικά βρίσκει το θάρρος να πει όλα όσα δεν του αρέσουν και να διεκδικήσει το σεβασμό που του αξίζει... 

Την τρυφερή κι αλληγορική  αυτή  ιστορία  βιώσαμε  παρέα  με  τη  συγγραφέα Βάσως Κατέρη,  την  Παρασκευή 11 Νοεμβρίου, η οποία μας αφηγήθηκε με το βιβλίο της "πετάει, πετάει το αγριολούλουδο;" σε εικονογράφηση Χριστίνας Τσέβη από τον εκδοτικό οίκο Poema το οποίο απέσπασε το Γ’ Βραβείο στον 33ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Οι πρώτες διερευνητικές δράσεις απεικονίζονται με τις ζωγραφιές των παιδιών για το πώς φαντάζονται το αγριολούλουδο.

 

Έχει ενδιαφέρον ότι τα παιδιά εκλαμβάνουν το πρώτο συνθετικό της λέξης με διαφορετικές σημασίες...

 

Και οι απόψεις φαίνεται να διίστανται... 

Μελετήσαμε και το μικρό μωβ λουλουδάκι, που ονομάζεται κυκλάμινο, τα πέταλά του, τα φύλλα του σε σχήμα καρδιάς, τον καφέ μίσχο του και παρατηρήσαμε επίσης ότι δεν έχει άρωμα.  

"Εσείς παιδιά τί επιθυμείτε; τί ονειρεύεστε στ αλήθεια πολύ;" ρώτησε η συγγραφέας αφού την καλοσωρήσαμε στην τάξη. 

 "Να μην τσακώνομαι με τον αδερφό μου"," να παίζω όμορφα με τους φίλους μου", να γίνω γιατρός...ήταν κάποιες από τις απαντήσεις τους.

 Πετάει, πετάει η πεταλούδα; Ναι!

Πετάει πετάει το αγριολούλουδο; Μα όχι φυσικά, "γιατί χρειάζεται νερό και χώμα για να επιζήσει" μας απάντησε η Ηλιάννα,  "γιατί δεν έχει φτερά, γιατί δεν είναι πουλί" μας απάντησε ο Αναστάσης...

Το κυκλάμινο κουράστηκε να πετάει κι ο αετός δεν νοιάζεται για κείνο, παρά μόνο για τον εαυτό του...

Τα παιδιά έγιναν "κυκλάμινα" και "αετοί" και με βιωματικό τρόπο αντάλλαξαν διαλόγους για το πώς νιώθει ο καθένας και για το πώς πρέπει να μιλήσουν μεταξύ τους. Έτσι νιώσαμε τα συναισθήματά τους.

 Η συνάντηση με τους ήρωες του βιβλίου έκλεισε, αφού πρόσθεσε ο καθένας το δικό του στοιχείο στην ιστορία....

 Τα παιδιά, λίγες μέρες πριν έρθει η συγγραφέας και  αφού γνώρισαν τα αγριολούλουδα του τόπου μας, κατασκεύασαν σελιδοδείκτες  για τα βιβλία τους.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα μικρά και μεγάλα χεράκια στην γλυκιά συγγραφέα που μας ταξίδεψε σε μαγικές περιπλανήσεις με όμορφα συναισθήματα και χρώματα, παρέα με ένα μικρό, αλλά δυνατό και ειλικρινές μωβ λουλουδάκι. Ένα κυκλάμινο!

 Πριν την αποχαιρετήσουμε, την ξεναγήσαμε στην αυλή και στην υπαίθρια βιβλιοθήκη μας!

 Αντί επιλόγου δημοσιεύουμε την άποψη της ίδιας της κ.Βασούλας Κατέρη για τη δύναμη της λογοτεχνίας στην ψυχή του παιδιού, η οποία εμπερικλείει και τους στόχους του σχολείου μας: 

" Η λογοτεχνία ανοίγει ένα παράθυρο σ’ έναν κόσμο πέρα από τον προσωπικό μας. Καλλιεργεί το συναίσθημα. Τέρπει και θεραπεύει. Όσον αφορά στο παιδί όμως, η λογοτεχνία είναι ακόμη πιο ισχυρή. Μέσα από την ανάγνωση μιας ιστορίας ή ενός παραμυθιού τα παιδιά ταυτίζονται με τους ήρωες και προβάλλουν τις δικές τους ανησυχίες και προβληματισμούς. Μπορείς να μιλήσεις για όλα σ’ένα παιδί μέσα από μια ευφάνταστη ιστορία. Η λογοτεχνία έχει τη δύναμη να διαμορφώνει τον χαρακτήρα, ν’ απελευθερώνει τις συνειδήσεις και τελικά να κατακτά τη γνώση. Επίσης το στοιχείο της ενσυναίσθησης είναι απόλυτα συνυφασμένο με τη λογοτεχνία. Ο Άλλος αποκτά σημασία. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η λογοτεχνία είναι ο φύλακας του Ανθρωπισμού."

Βασούλα Κατέρη

Για την έμπνευση:
"το κυκλάμινο" ποίηση Γιάννης Ρίτσος=Μ.Θεοδωράκης
18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας

Πρόγραμμα φιλαναγνωσίας 

"Κάθε μήνα ένα βιβλίο...κάθε μήνα 

κι ένας συγγραφέας στο νηπιαγωγείο"

Η συγγραφέας του Οκτωβρίου... Φραντζέσκα Αλεξοπούλου-Πετράκη με το νέο της βιβλίο!

Ο Μάκης είναι ένα σκανταλιάρικο κατοικίδιο γατί που βάζει διαρκώς σε μπελάδες τον μικρό Δημήτρη, ο οποίος όμως τον αγαπά πολύ και του συγχωρεί κάθε σκανταλιά του. Έρχεται κάποτε η στιγμή που ο Δημήτρης πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον του γατούλη του κι εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν, καθώς καταλαβαίνει  ότι η απόφασή του είναι σημαντική γιατί αφορά ένα αληθινό ζωάκι και όχι ένα παιχνίδι. Η αγάπη του Δημήτρη για τον γατούλη θα νικήσει όλες τις δυσκολίες...

Το βιβλίο έκλεισε τη θεματική ενότητα του μήνα Οκτωβρίου για τα ζώα  και τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων.

 Η συγγραφέας, η οποία μας έχει τιμήσει δύο φορές με την παρουσία της  και την αφήγηση ιστοριών της, μας αφηγήθηκε την ιστορία του νέου της βιβλίου "μπελάδες με μουστάκια" σε εικονογράφηση Στέφανου Βλασακάκη,  από τις εκδόσεις mamaya.

 Τα παιδιά απόλαυσαν μια ιστορία που θα μπορούσε να αφορά το δικό τους ζωάκι ή και οποιοδήποτε κατοικίδιο ζωάκι με πολλές σκέψεις και προβληματισμούς...

 Ακολούθησαν παιχνίδια με  "ίχνη"-αποτυπώματα ζώων

 όπου μάθαμε να ξεχωρίζουμε τα αποτυπώματα διαφορετικών ζώων και πουλιών και να τα αντιστοιχίζουμε.

 Μάθαμε και τα χαρακτηριστικά κάθε ζώου

 και αυτό για κάποιους μαθητές είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον....

 Για το τέλος η συγγραφέας μας επιφύλαξε ένα κινητικό παιχνίδι έκπληξη με στεφάνια, όπου όλοι μαζί έγιναν γατάκια!

 Πριν την αποχαιρετήσουμε, τα παιδιά είχαν πολλές απορίες για την υπόθεση του βιβλίου και την εξέλιξη της ιστορίας. Απορίες που τις εξέφρασαν όλοι μαζί στον "κύκλο".

Ευχαριστούμε από καρδιάς την κ.Φραντζέσκα Αλεξοπούλου-Πετράκη που μας αφιέρωσε μια όμορφη ώρα γεμάτη ζωάκια με ή χωρίς μουστάκια! 

Την αγαπάμε πολύ και την περιμένουμε ξανά 

στο 7ο Νηπιαγωγείο Παλλήνης!